وبلاگ محمد رضا کامکار "کارشناس ارشد روان درمانی بالینی" : 04/15/25

ادیان در جهان

قصص الانبیاء (3)

سرگردانی الله در برابر آفریده خود «حواء»، که او را برون بهشت آفریده است، یا درون آن!؟

اختلاف کردند که حواء را مَلک تعالی به بهشت آفرید یا بیرون بهشت.

بعضی گفتند در دنیا آفرید برآن تخت که بود آنجا که مکه است، چه وی هفتاد سال بر آن تخت بود و فریشتگان گرد او ایستاده بودند. قول کعب اینست.

ونیز گفته اند مَلک تعالی مر حواء را از پهلوی چپ آدم آفرید در دنیا. دلیل قول الله:

و قلنا یا آدم اسکن انت و زوجک الجنة (البقرة35).

و بعضی گفته اند حواء را در بهشت آفرید و بعضی گفته اند اندر آن وقت آفرید که در بهشت خواست آمدن. و قول پیشین درست است.

چون حق سبحانه و تعالی خواست که حواء را بیافریند خوابی بر آدم افکند چون نعاس، و آنگاه از رگ پهلوی چپ حواء را آفرید. حکمت در آن خواب نرم آن بود که اگر خواب نرم نبودی بودی که دردی بوی رسیدی دشمنش گرفتی، و اگر خواب گران بودی شفقت نبودی بر وی که غافل بودی از کار وی.

پس چون حواء را آفرید، آدم گفت:

ای بار خدایا این چیست؟ گفت:

این جفت تو است تا با او آرام گیری. پس آدم دوستش گرفت و حواء سخت نیکو روی بود، چنانکه در خبر است که حق تعالی نیکویی و جمال او و آدمیان (پس آدمیانی پیش از آدم و حواء بوده بوده اند) صد جز و آفریده بود، نود و نه (99) جز، حواء را داده بود و یکی مر همۀ خلق را.

چون به بهشت در آمد (یعنی آنکه حواء در برون بهشت بوده) همۀ اهل بهشت تعجب کردند، و آدم به هیچ کس راضی نشد (پس زنان دیگری هم پیش از حواء بوده بودندی) از اهل بهشت مگر به وی.

و چون نعمت بهشت بخوردند نیکوتر شدند تا آن وقت که از آن درخت بخوردند به وسوسۀ ابلیس لعنه الله.

قصص الانبیاء تالیف: ابوالحسن نیشابوری؛ چاپ سوم؛ انتشاراتِ شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، سال 1382، ص 12 تا 13.

*******

یکی از خصوصیت زن داشتن نیز همین است که آدم 72 کیلومتری به محض زیارت حواء به اندازه او می شود، و این همان قد و قواره ای ست که تمام انسان های این کره خاکی دارند. ببینید زنان چه ها که نمی کنند.

و فراموش نشود که ببینید که حواء دارای یک ناف بسیار زیبا هم هست که البته بنا بر گذر زمان «مدل»له نافش «دِموده» شده است.

کامکار2020/04/03

قصص الانبیاء (2)

سرگردانی الله در برابر آفریده خود «آدم»، که عجب غول بی شاخ و دُمی شد!؟

چون مَلک تعالی خواست که آدم را بیافریند جبریل را بفرستاد که از زمین خاک گیرد. جبریل ارش خاک از زمین برگرفت. آنگاه حق تعالی بارانی بفرستاد تا آن گل سرشته شد. آنگاه آدم را بیافرید چنانکه خواست و دانست، و جسد او را صورت کرد و به کمال قدرت خود و بداشت میان مکه و طایف (بین این دو محل 12 فرسنگ فاصله است و هر فرسنگ با اندازگیری امروزین برابرست با شش کیلومتر. پس بلندی قد آدم به 72 کیلومتر میرسد.)

...

سرش به طایف بود و پایش به مکه.

پس آدم هفت روز چنان نشسته بود تا آنگاه که حق تعالی از بهشت تخت فرستاد از زرِ سرخ، و گوهرها در او نشانده. لباس حریر، و تاج. (پس واضح است که حق تعالی، کارگاه نجاری و آهنگری و طلاسازی و نیز همچنین لباس دوزی از قبل داشته بوده است. و کارگران در آنجا مشغول به امور تولیدی می بوده اند. حال این کارگران فریشته بوده اند یا آدمیان از تخیل خود کمک گیرید).

[آدم] لباس در پوشید و تاج بر سر نهاد و بر تخت نشست. و آن هفتصد هزار فریشته که به زمین بودند و گرد بر گرد آدم و تخت وی بیستادند، و تخت آدم چندانی بود که اکنون مسجد است در مکه، و تخت کرسی چندانی بود که اکنون کعبه است. گرد بر گرد تخت فریشتگان ایستاده بودند، لاجرم اکنون آن موضع حرم گشت ده (10) فرسنگ. آنگاه مَلک تعالی امر کرد که:

اسجد و الآدم.

همه فرمان بجای آوردند مکر ابلیس که بی فرمانی مرد.

قصص الانبیاء تالیف: ابوالحسن نیشابوری؛ چاپ سوم؛ انتشاراتِ شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، سال 1382، ص 8 تا 10.

کامکار2020/04/03

قصص الانبیاء (1)

سرگردانی الله در برابر آفریده خود «شیطان»، که او از چیست!؟

اما ابلیس را خدای تعالی از آتش آفریده بود. تا بنده تر از فریشتگان او بود. و نه از جان بود. و نیز گویند از جان بود. چنانکه گفت:

کان من الجن (الکهف 50)

و بعضی گفته اند از فریشتگان بود، چنانکه گفت قوله تعالی:

و اذقلنا للملائکة اسجدوا لآ دم فسجد واالاابلیس ابی (البقرة34).

او را استثنا کرد از جملۀ فریشتگان، اگر از ایشان نبودی این امر درست نیامدی بر وی و لازم نشدی. چون گفت ما فریشتگان را فرمودیم که آدم را سُجده کنند دلیل است که او از فریشتگان بود. و بعضی گفتند که فریشته نبود زیرا که خدای تعالی او را از آتش آفرید و فریشتگان را از نورِ صافی، چنانکه از او حکایت کرده است:

خلقتنی من نار و خلقته من طین (الاعراف12).

و این نیز حجت نبود زیرا که خدای را تعالی فریشتگان هستند که از آتش آفریده است. اگر از جملۀ فریشتگان بود یا نبود، باری، از خلق آسمان بود و با فریشتگان عبادت همی کردی، چنانکه آمده است که در هفت آسمان جای نمانده که طاعت نکرده بود، و سه هزار سال شاگردی رضوان کرده بود خازن بهشت.